Ontwaken in de hel
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... 44, 45, 46 ... 52, 53, 54  Volgende
 
Nieuw onderwerp plaatsen   Reageren    SOS Nuchterheid // SOSNuchterheid Forum
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 14-02-2017 08:02:04    Onderwerp: Een Valentij Reageren met citaat
Dinsdag 14 december,

Bij mijn bakkertje in Tienen.

Een Valentijn die ik wellicht nooit zal vergeten.
Deze namiddag heb ik het gesprek met mijn dienshoofd. Ik hoop dat er eindelijk helderheid in de zaak komt.
Ik weet heel goed wat ik wil, maar wat wil hij?
In elk geval hebben mijn echtgenote en ik beslist om onze Valentijn naar morgen uit te stellen. Dan hebben in de stad gereserveerd voor een een gezellig ontbijt met ons twee.

Ik ben zenuwachtig, maar heb geen craving. Ook gisteren niet. Mijn echtgenote, de kinderen en ik hebben de ganse dag bomen en struiken geplant. Dit als compensatie voor de ontbossing achter ons. Strategisch en ethetische geplaatste aanplanting om inkijk in ons huis te voorkomen.
Heerlijk weer, zon en fysieke arbeid deden me goed. Wat me ook helpt is dat ik al enkele nachten op rij een slapmiddel gebruik ( goedgekeurd door Tienen Smile ).
Dat heeft me geholpen om alles wat los te laten. Het is wat het is, ik kan er niets meer aan veranderen, ik zal wel zien. Maar ik zal me ook niet laten doen, geen kans!

Een van de belangrijkste verwijten die mijn diensthoofd naar me heeft, is dat ik in de afgelopen 10 maanden onvoldoende met hem gecommuniceerd heb. Tegen mijn behandelend arts zei hij zelfs: niet!

Ik heb hierover nagedacht, want dat zal me straks weer voorgeworpen worden.
De redenen zijn volgens mij:
1. Mijn diensthoofd was voor mij diensthoofd, van wie ik wel wat bang was, en een goede vriend, die ik graag had. Vlak voor het herval heeft hij zich als vriend ook geengageerd, waarvoor ik hem ook heel dankbaar ben. Daarnaast was hij ook mijn diensthoofd en wist ik dat wat ik hem vertel als vriend, dat hij dat in de rol van diensthoofd niet kon negeren. Die beide rollen zijn bij me in conflict gekomen. Ik wist de afgelopen maanden tot wie ik me moest richten en hoe.
2. Ik was natuurlijk in ziekenverlof en in behandeling. Niemand kan het me kwalijk nemen dat ik in eerste plaats voor mijn behandeling ging en dus ook oren had nazr mijn behandelend arts. Die me zei dat ik nog uit deze stress situatie moest wegblijven. Ook nu was dat nog het advies, maar heb ik zelf gekozen om door deze ‘shit’ door te gaan, zodat ik met mijn leven verder kan.

We zien wel. Ik ben goed voorbereid en vanmiddag zal ik heel sterk zijn maar ik ken mezelf, de volgende dagen mag ik de weerbots verwachten. Ik zal vooral moeten zorgen om me na het gesprek en de volgende dagen beveilig.


Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 14-02-2017 18:59:04    Onderwerp: Eindelijk duidelijkheid Reageren met citaat
Eindelijk duidelijkheid


Het gesprek met mijn werkgever is achter de rug.

Ik ben in maatpak en doodkalm naar het bedrijf vertrokken. Ik heb dit weeknde voor mezelf uitgemaakt wat ik wilde en vertelde het deze ochtend nog in de groep. Mijn hoop was dat mijn diensthoofd me niet terug wil en dat men met een dading voorstelt. Een dading is het afsluiten van het arbeidscontract in onderlinge overeenkomst. Dit met een financiele vergoeding voor mij. Mijn diensthoofd was op vraag van de personeelsdienst niet aanwezig. ‘Dan is het gesprek zuiverder’, zei de personeelsdirecteur. Dat was wel een opluchting.
De directeur is een toffe open vrouw waarmee het meteen klikte.
Ze legde me uit dat mijn diensthoofd me niet terug wil. Er is een vertrouwensbreuk, zei de directeur. Dat is natuurlijk heel vaag, en deze wordt tot op hen niet concreet benoemd. Maar goed, ik ging niet in discussie. Ik wilde eerst horen wat ze te zeggen had.
Ze legde me haarfijn en tot in detail de verschillende mogelijkheden om de arbeidsovereenkomst af te sluiten uit. Zelf ontslag nemen, ontslagen worden of een dading.

Eigenlijk was het een opluchting dat ze me die weg willen opgaan. Ik zou met mijn diensthoofd niet meer kunnen samenwerken. Het leven op de werkvloer zou moeilijk tot onmogelijk worden.
Mijn diensthoofd had aan de personeelsdirecteur gevraagd om in het kader van de jarenlange vriendschap een goede dading op te maken, een waar ik echt beter van wordt. Dat had ik niet verwacht, maar dat betekent wel wat voor me. Want hoe gek het ook klinkt ik heb die man graag, als vriend natuurlijk. Ik zei tegen de personeelsdirecteur dat ik het bedrijf niet met slaande deuren wil verlaten, maar op zo een manier dat mijn diensthoofd en ik elkaar nadien, als vrienden, terug in de ogen kunnen kijken. Dat vond ze heel belangrijk en zou ze aan hem doorbrengen.
Bovendien zou het bedrijf me helpen bij het zoeken van een nieuwe job in gelijk welke sector.
Dit was maar een eerste verkennend gesprek. Ze zei me dat dit al moeilijk genoeg voor me zou zijn. Ze kwam bewust nog niet met cijfers en papieren, wat ik echt waardeer. Volgende week hebben we een nieuwe afspraak.

Het is natuurlijk een domper om me bewust te worden dat ik mijn job verlies omwille van mijn ziekte. Ik troost me met de gedachte dat ook mensen met andere ziekten hun job verliezen omdat ze deze niet meer kunnen doen omwille van een lichamelijke beperking of niet meer aankunnen.

Maar het heeft niet veel zin om hierover te leuteren, het is wat het is. Ik weet nu eindelijk waar ik voor sta en nu kan ik verder. OEF!!!

Ondertussen ben ik terug in de OBS in Tienen, ik moet hier al geen uitleg meer geven. Ze laten me zo binnen Smile.
Daarnet had ik nog een gesprek met de psychologe die me zegde dat ik mijn job niet verloren omwille van mijn ziekte. Maar omdat mijn diensthoofd er niet mee omkan, de meesten kunnen dat wel.

Straks is het beroepsgroep, dan kan ik het nog eens overleggen met ervaringsdeskundigen. 90% van hen heeft zijn of haar werk wel kunnen houden. Maar ze zullen me wel begrijpen en ook zij kunnen me helpen op weg naar een nieuwe job.

Het zal nog een zware avond worden, want ik ben doodmoe.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
groetjes



Geregistreerd op: 10 Jan 2013
Berichten: 1419

BerichtGeplaatst: 16-02-2017 17:53:24    Onderwerp: Reageren met citaat
Dag Charlie,

Hoe gaat het nu met je?

Je hebt nu tenminste duidelijkheid wat je job betreft. En ik vind dat je ook wel ergens blij mag zijn dat alles blijkbaar op een heel rustige, menselijke manier kan verlopen.

Als je schrijft dat je door je middelafhankelijkheid je job verliest denk ik dat je toch even moet terugkijken, en zien dat je job een grote trigger was (en is) voor je gebruik. Zoiets als de vraag van de kip en het ei dus...

Als je stelt dat 90% van je collega-patiënten hun werk wel hebben kunnen behouden. Heb je er dan ook ingecalculeerd hoeveel percent er al wel eens hervallen is door de werkdruk?

Charlie, stoppen met gebruik is heel vaak niet enkel stoppen met een product.
Vaak is het nodig om een deel van je leven om te gooien. Letterlijk een nieuwe, frisse start te nemen.
Jij hebt hiertoe alle kansen, grijp deze dan ook met je beide handen.

Verder blijf ik het voor mezelf heel moeilijk vinden om middelafhankelijkheid als 'ziekte' te zien. Maar als dat voor jou op deze manier werkt, geen probleem hoor.

Charlie, koester je nuchterheid en vertrouw nu op je nuchterheid om een nieuw hoofdstuk in je leven te beginnen.

En...geniet ervan!!!

Tot gauw,
groetjes
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 17-02-2017 14:21:52    Onderwerp: De weg door de 'shit' Reageren met citaat
Toen ik mijn verhaal dinsdagavond in de beroepsgroep vertelde, werd het heel stil. Men wist niet goed wat zeggen. Enkelen kennen mijn diensthoofd. Maar dat hij het zover zou laten komen had niemand verwacht. Zeker niet in deze tijd, zonder klachten of gebruik op het werk en omdat ik me al tien maanden laat helpen voor een ziekte waar 10% van de bevolking aan lijdt. Eigenlijk onbegrijpelijk in deze tijd. Maar goed – of niet goed -, het is zo. Nu komen er allerlei hypothesen waarom hij me toch buiten gewerkt heeft, de ene al veel plausibeler dan de andere. Zoals dat ik veel te veel op zijn terrein kwam en dus voor hem bedreigend en competitief werd. Het veranderd niet veel, maar misschien is het toch nodig om er nu of later even bij stil te staan, zodat ik niet met het volle gewicht en schuldgevoelens rond dit ontslag blijf rondlopen.
Het was een zware vergadering gisteren er waren meerdere collega’s, die wel gebruikt hadden op hun werk. Deze zijn al lang hun oorspronkelijke job kwijt, maar deze worden heel sterk beteugeld en gecontroleerd door het ethisch controleorgaan van onze beroepsgroep. Niet gemakkelijk…

Op woensdag hadden mijn echtgenote en ik een ontbijt gereserveerd in een mooi etablissement in Antwerpen, dit om onze Valentijn in te halen. Het was supergezellig. Nadien reden we naar de zee om eens goed uit te waaien. Dat was absoluut noodzakelijk na de vorige dag. Het zonnetje scheen, het was redelijk windstil. Gewoon zalig!

Dinsdag had ik bilan in Tienen. Dat bilan heb ik woensdagavond bijna volledig moeten herschrijven omwille van de veranderde situatie op mijn werk.
In de namiddag heb ik dan mijn bilan gebracht. Ik was een beetje emotioneel omwille van de toch wel zware opdoffer.
De feedback die ik kreeg was wel deugddoend. Vooral omdat ik hoorde van mijn lotgenoten dat ze zien dat ik het heel vaak heel moeilijk heb en toch alles doe om me te beveiligen. Blijkbaar ben ik een voorbeeld voor velen. Zelf heb ik het gevoel dat ik niet anders kan. Het is dit of het einde, en ik leef te graag.
Een andere feedback was dat mensen het gevoel hebben dat me onrecht aangedaan is. Dat is ook zo, maar het veranderd niets meer aan de zaak. Ik ga niet strijden, daar wordt ik niet beter van. Het enige wat ik kan doen is met de situatie die er nu is en de gegevens die ik nu heb verder gaan.

En het is inderdaad regelmatig extreem moeilijk voor me. Daarom zit ik op dit ogenblik weer op de OBS in Tienen. Dat had ik gisteren al afgesproken.
Na het bilan vroeg ik of ik vandaag naar Tienen mocht komen, omdat het nu in deze situatie veel te moeilijk en veel te gevaarlijk is. De begeleidster zei me: ‘Ja, bel maar en kom maar af als het nodig is.’ Ik antwoordde dat het best was om al een exact uur af te spreken. Ik weet dat ik anders begin uit te stellen. De kans wordt dan immens veel groter dat ik in de gevarenzone terecht kom. Dus hier zit clean en nuchter al was het geen pick-nick.

En deze ochtend ben ik weer volledig de mist in gegaan. Gebruikt of gedronken heb ik niet.
Mijn echtgenote had haar wekker een uur te vroeg gezet en dat hadden we beiden maar door toen we samen aan de ontbijttafel zaten. Geen probleem ik ben aan mijn smeltoven beginnen werken. Dat ding wordt mooi, moet het ontwerp van mijn brander nog wat perfectioneren. Maar deze werkt goed en daar ben ik fier op ☺
Maar ik kon me hoe langer hoe minder concentreren, mijn hart begon letterlijk te bonken in mijn keel, de craving werd heel intens met een belangrijke onrust. Het wordt dan ook moeilijk om helemaal helder te denken.
In de loop van de ochtend moest ik naar de boekhouder in de stad, dat had ik ook zo met de begeleiding besproken. Door de fout gezette was dat natuurlijk een uur vroeger dan normaal. Ipv naar de boekhouder, wiens kantoor toch gesloten was, reed ik naar ons kantoor in de stad. Dat ligt echt midden in de buurt waar ik gebruikte.
Ik heb toegeven aan de craving en wandelde door de straten – niet ok! -. Ik zag de verschillende dealers staan.
Toen heb ik me heel zwaar moeten inhouden omwille van de intense craving. De belangrijkste reden dat ik niets kocht was omdat ik om 12u00 in Tienen verwacht werd. Daar wil ik mijn begeleidster, die ik zo meteen zie, recht in de ogen kunnen kijken. Ik wil haar oprecht kunnen zeggen dat ik clean en nuchter gebleven ben en ook niets achterhoud dat ik gekocht heb.
Haar beeld van haar gelaat kwam me op dat ogenblik voor de ogen en ik dacht, dat kan ik echt niet maken, dat wil ik niet!
Al maak ik mezelf wijs dat ik het voor mijn begeleidster achter kan houden, het zou niet werken. Ze zou het meteen aan mijn gezicht zien en ik zou het toch vertellen. En dan begint de shit weer. Naar de dokter op de OBS blijven, mijn echtgenote die ingelicht wordt. Weer de ontgoocheling bij mezelf en bij alle mensen rondom mij. Heel dat scenario rolde voor me af. NEEN, dat wil ik NIET meer!
Dus ben ik de auto ingesprongen en naar het verre, maar veilige Tienen gereden. Waar ik nu op mijn begeleidster wacht, die ik met een gerust in gemoed in de ogen kan kijken. Al zal ik haar het hele, onfraaie verhaal wel vertellen.

Ondertussen komt er een email van de verzekering toe. Deze wil mijn jurist niet betalen voor mijn geschil met de werkgever. De reden is dat ik het document niet ondertekend zou hebben. Mijn premie hebben ze wel aangenomen, maar zoals altijd vinden ze wel iets om er zich onderuit te trekken. Ook dat nog… Ok, ik ben niet dom en zal me dan wel zelf verdedigen. Maar steun van een jurist is toch iets anders.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
Janneke



Geregistreerd op: 06 Jan 2017
Berichten: 135

BerichtGeplaatst: 17-02-2017 21:01:55    Onderwerp: Reageren met citaat
Hey Charlie,

Heel begrijpelijk dat het een moeilijke periode is. En jammer van het uur vroeger opstaan en daardoor naar het kantoor in de stad trekken. Maar anderzijds... het is je wel gelukt om niet te gebruiken. Dat verdient een pluim, ook al ben je wel door de straten gaan wandelen, je ervaart dat je zélfs op dat moment nog de keuze kan maken om niet te gebruiken. Ik hoop dat dat je ook wat kracht en zelfvertrouwen geeft,

groetjes Janneke
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 17-02-2017 21:54:54    Onderwerp: verscheurende craving Reageren met citaat
Hey dankje Janneke,

Ik heb uiteraard al mijn domme zetten aan mijn begeleidster verteld.
Die natuurlijk vroeg: 'Waarom doe je dat? Je weet toch dat het niet goed is'. Inderdaad ik weet dat heel goed. Het is de intense, verscheurende craving. Die craving maakt dat ik niet meer helder kan denken en in een tunnel terecht kom.
Verscheurend is echt een woord dat er helemaal bij past.

Ik weet dat ik daar de komende tijd mee zit en het enige dat ik kan doen, is me even extreem beveiligen als de craving is. Dat alleen werkt.
Gisteren heb ik nog eens gevraagd naar frequentere urinecontroles in de volgende weken.
Wat natuurlijk ook helpt, hoe vervelend het ook is, is altijd alles vertellen en op tafel gooien. Zo niet beginnen die zaken een eigen leven te lijden en groeien ze in mijn gedachten.
Ik heb deze avond ook aan mijn echtgenote verteld hoe moeilijk ik het heb.
Ik zal er wel doorkomen.

Mijn begeleidster raadde me aan om regelmatig gewone dingen te doen, die geen intellectuele aandacht vragen zoals wandelen, sport,... Ik zei haar dat we woensdag e ganse dag naar de zee zijn gegaan. En dat ik pas 3 meter hoge bomen geplant heb.

Maar ik ben bang, heel bang.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
opgoedgeluk
Gast





BerichtGeplaatst: 18-02-2017 00:20:22    Onderwerp: Reageren met citaat
Hi Charlie,
Eerst en vooral, wens ik je moed en sterkte.
Als je beschrijft hoe je dacht over de gevolgen van terug te gebruiken (OBS, dokter, vrouw, teleurstelling alom), was mijn eerste reactie: dat is nog een best case nasleep. Niet noodzakelijk realistisch. Even realistisch is dat je er niet uit terug komt, er niemand is om in Tienen te gaan zitten, en je gezin niet teleurgesteld maar in rouw is. Er is niks om naar terug te keren, geen scenario dat je terug in die straten zou moeten brengen tenzij je je leven beu bent. En je leeft zo graag, zeg je...
Veel moed. Soms moet je misschien hard zijn voor de ziekte en voor jezelf.
Terug naar boven
opgoedgeluk
Gast





BerichtGeplaatst: 18-02-2017 00:31:02    Onderwerp: Reageren met citaat
Ik moest ook nog denken aan deze zin, 'you didn't come this far to only come this far'.
Je komt van zo ver en kan nog zoveel verder. Dat weggooien is zo'n afschuwelijke zonde. Ik duim.
Terug naar boven
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 18-02-2017 22:55:25    Onderwerp: Vandaag geen craving Reageren met citaat
Hey Opgoedgeluk,

Dank voor je steun.
Vandaag ging het beter. De verscheurende craving is de ganse dag weggebleven.
Waarom? Vermoedelijk omdat ik me veilig voelde.

Ik voelde me wel slecht. Leeg, hol, moedeloos, gewoon rot.
Deze ochtend heb ik het konijnenhok schoongemaakt. Een zwaar werk waar meerdere balen stro aan te pas kwamen. Maar zelfs die fysieke arbeid kon het slechte gevoel niet verdrijven. Maar geen probleem, daar kan ik mee leven. Zolang die verschrikkelijke craving maar weg blijft.

Om 14u30 heb ik mijn begeleidster opgebeld om te zeggen dat de craving weg is. Ze vroeg waarom de craving nu weg was. ‘Omdat ik veilig ben’, zei ik. Die rotzooi van een crack, heeft mijn brein ernstig in de ban.
Ik zei haar ook dat ik blij was dat ik haar uitgebreid over mijn toenaderingsgedrag heb kunnen vertellen. Ik wil niet het gevoel of het gedacht krijgen dat ik ermee weg kom. Dat wil ik echt niet, want dan wordt het nog veel gevaarlijker. Eigenlijk voelde ik me heel erg opgelucht na het gesprek met haar.

Na het telefoontje met haar heb ik me op de zetel gezet en ben in slaap gevallen. 4 uur heb ik geslapen. Overdag slapen, dat overkomt me hooguit een of twee keer per jaar. Maar blijkbaar was ik uitgeput.

nu voel ik me stukken beter en is ook mijn hol, leeg en rot gevoel weg.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 19-02-2017 22:31:57    Onderwerp: Een dag vol emoties, maar zonder craving Reageren met citaat
Weer een dag zonder craving.
Wel een trieste dag, want gisterenavond laat heb ik de moeder van al mijn Vlaamse reusjes moeten inslapen. Ze was plots ernstig ziek, ongeneeslijk en erg besmettelijk voor de anderen. Hoe gek ook, ik was wel gehecht aan dat konijn. Het mannetje zat heel de dag te treuren, omringd door zijn kroost.
Dan is er de stress om het tweede gesprek met de directeur personeel morgen. Mijn echtgenote gaat mee, het wordt spannend. Hoe ga ik mijn werk afsluiten en wat kan ik er nog uithalen? Dat brengt angst, onzekerheid, boosheid, ...

Ondanks alle emoties heb ik geen craving gehad, geen beetje.
Dat doet me denken: waarom?

Dinsdag heb ik een gesprek met mijn beide behandelende artsen en vraag ik ook een gesprek met de psychologe. Want ik moet de verbanden vinden, waarom heb ik nu die hevige craving al twee vrijdagen terwijl ze in de weekenden minder is of weg. De emoties en gevoelens blijven. Die kan ik dus blijkbaar loskoppelen van het gebruik.
Toch is wat er nu gebeurt zeker een trigger, die door moeheid ondersteund wordt.
Maar is het niet zoals ik vroeger al dacht, dat de verslaving, die een biochemisch proces is. Dat deze gewoon een bestaan op zich heeft, wel verbonden met alles in en rondom mij. Maar die biochemie verwacht gewoon een fenomenale dopaminevrijstelling door de cocaïne. Een vrijstelling van deze neurotransmitter die een extatisch gevoel geeft zonder de minste gelijke. IS dat niet reden genoeg om craving te hebben en te blijven hebben.
Ik overleg het morgen met de experts.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 20-02-2017 22:40:07    Onderwerp: ... Reageren met citaat
Vandaag was het een bizarre dag, ik voel me rustig en toch gespannen. Maar geen craving.
Deze ochtend bleek, tijdens een consultatie, dat mijn echtgenote volgende week onder het mes moet. Niet erg, maar het is toch een narcose en een tijd van zorg(en).
Na deze consultatie hebben we samen boodschappen gedaan. Een van de grote winsten van deze therapie is dat we terug over alles kunnen praten.
Dan nog enkele emailtjes naar een raadsman, iets waar ik bloednerveus van wordt.
Na de middag hadden we een afspraak met de directeur personeel van mijn bedrijf. Opnieuw in maatpak, zelfverzekerd naar daar. Ze besprak met ons nogmaals de mogelijk de mogelijkheden om het bedrijf te verlaten. Een correct persoon, maar toch een keiharde onderhandelaar die niet veel toegeeft.
De opties zijn ontslag nemen, ontslagen worden of een minnelijke schikking.
Ik wil niet met slaande deuren vertrekken, maar ik wil me ook niet tekort gedaan voelen.
Ik voel me onrechtvaardig behandeld door mijn bedrijf.
De voorstellen van de directeur lijken me fair, maar ik ga toch eerst nog wat informatie inwinnen bij mensen die het echt weten.
Het blijft heel spannend.
Wat bij me wringt is de zwijgplicht die aan een minnelijke schikking hangt. Enerzijds is het goed dat er niet met modder gegooid wordt. Anderzijds vindt ik het dan nog onrechtvaardiger dat ik moet zwijgen. Want als ik hierdoor ben, ben ik van plan een boek te schrijven over mijn verhaal. Dus zwijgen over mijn bedrijf, ik weet niet echt of ik dat wil.
Enfin we zien wel wat de raadsman ons woensdag verteld.
Morgen om 08u00 moet ik in Tienen bij de psychiater zijn. Weer vroeg opstaan dus, daarom ga ik nu slapen.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 21-02-2017 08:46:42    Onderwerp: Voor dag en dauw bij de behandelende arts Reageren met citaat
Tienen, bij mijn bakkertje.
Pfff, ik voel me heel gespannen. Zo gespannen dat ik het in al mijn ledematen voel. Een licht verlammend gevoel.
Gisterenavond laat ontving ik nog een email van mijn juriste, die me meedeelde dat ze me niet verder kon helpen. Blijkbaar heeft haar kantoor op deze manier een belangenconflict met mijn bedrijf.
Het feit dat er iemand was om me te verdedigen, gaf me rust. Nu sta ik er midden in de onderhandelingen met mijn bedrijf weer alleen voor. En het is een moeilijke materie, waar ik niets van ken, met heel moeilijke beslissingen.

De vraag is waarvoor ik ga:
1. Een minnelijke schikking met een naar mijn aanvoelen ok regeling. Maar ik weet niet of ze zo ok is. En ze houdt een eeuwige zwijgplicht in.
2. Een ontslag waar zeker met modder gegooid zal worden, alhoewel men niets in handen heeft dat tegen me zou zijn. Bij deze optie moet ik enkele dingen tegen over mekaar afwegen:
Een betere financiele regeling
De onrechtvaardige en slechte behandeling door mijn dienthoofd kan ik aanklagen. Dan blijf ik niet voor altijd met een onrechtvaardigheidsgevoel zitten.
Een heel belangrijk argument is de vraag: ‘wat is mijn draagkracht in deze materie. Zeker als de tegenslagen zo blijven aanhouden. Niets, maar dan ook niets is het waard dat ik herval. Niet mijn ego, niet het materiele, niets!

Langs de andere kant tracht ik in deze periode ook naar het goede te kijken.
‘Count your blessings’
Eindelijk begin ik heel sterk de voordelen van mijn nuchterheid meer en meer te ontdekken.
Mijn relatie met mijn echtgenote is in 15 jaar zo goed niet geweest.
Mijn relatie met de kinderen wordt alle dagen beter. Gisteren avond heb ik voor hen gekookt, terwijl mijn echtgenote op consult bij de chirurg op consult was. We hebben lang aan tafel gezeten en over allerlei dingen gepraat. Ook met hen is elke dialoog weer mogelijk.

Ondertussen heb ik ook een immens voordeel van mijn vele creatieve projecten ontdekt. Ze.weerhouden me om te piekeren. Zelfs al begin ik te.piekeren, deze projecten zijn zo uitdagend en boeiend dat ze veel aandacht van mijn brein nodig hebben. Op dit ogenblik ben ik oven aan het bouwen om metaal te smelten. Dit helemaal van 0 t.e.m. de brander. Ik heb in mijn leven geen metaalbewerking gedaan. Dus het vraagt heel veel denk- en opzoekwerk. Het project begint aardig te lopen.
Telkens er piekergedachten aan de gang zijn, worden die voordat ik het weet onderbroken door gedachten aan deze projecten. En dat doet goed, anders zou ik nog de hele dag piekeren ook.
Het enige waar ze helaas weinig of niet tegen helpen is craving. Dit gevoel is soms zo immens dat er niets anders op zit dan me gewoon beveiligen.

Ondertussen ben ik bij de psychiater van de afdeling geweest. Het gaat hier sneller dan ik schrijven kan.
Zij heeft bevestigd dat ik mijn slaapmedicatie op een goede manier aangepast heb ik moet tijdens deze moeilijke periode immers zorgen dat ik voldoende uitgerust ben. Dat negatieve gedachten zorgen voor meer toenaderingsgedachten en toenaderingsgedrag, wil ik absoluut vermijden.
Verder hebben we het verloop van de behandeling besproken. Zij vond dat ik ondanks alles goed en cosequent bezig ben. Het doet natuurlijk altijd deugd om zoiets te horen Smile.

Toen ik beneden kwam de begleidster me al met een brede glimlach tegemoet. Ze gaf me mijn medicatie en mijn polsbandje. Zo een ziekenhuisbandje met naam en geboortedatum.
Ook zij bevestigde nog eens dat ik goed bezig ben. ‘Gij hebt het toch maar gedaan. Gij zijt toch maar nuchter gebleven.’
Zoveel goede woorden voor 8u30 in de morgen Smile

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 21-02-2017 13:06:54    Onderwerp: Minnelijke schikkng Reageren met citaat
Deze ochtend heb ik mijn zorgen mbt tot mijn keuze, gaan voor een ontslag of kiezen voor een minnelijke schikking, in de groep gebracht.
Een de lotgenoten is een jursist. Hij zei dat hij in de loop van zijn carriere meerder clienten heeft zien voorbij gaan die kozen voor hun gelijk. Sommige aanvankelijk sterke mensen begonnen na een tijd te wankelen. Dergelijke procedures duren blijkbaar jaren en zijn mentaal slopend. Een andere lotgenoot had er persoonlijke ervaring mee en zou dat pad nooit meer kiezen. Iets wat ik in de beroepsgroep ook al hoorde.
‘Voor iemand met jouw zwakte is dit geen goed idee’, was het advies van de groep.
Het komt er op aan dit hoofdstuk af te sluiten. En inderdaad Ik weet dat ik recht in mijn schoenen sta, mijn omgeving weet dat ook en daar kan ik mee verder.
Als ik mijn gelijk krijg en ik herval door de stress heb ik niets gewonnen.
Bovendien, als ik dit hoofdstuk afgesloten heb kan ik ook verder met mijn leven.
Dus hierbij heb ik omwille van mijn nuchterheid voor een minnelijke schikking gekozen.
Ik zal me hierbij wel door een jurist laten bestaan.

De inbreng en de kracht van de groep is in deze wezenlijke beslissingenis heel belangrijk.
Bovendien is de groep en zijn de therapeuten wel en forum waar ik mijn frustraties kwijt kan. Ik hoef ze dus niet op te kroppen.

Bij elke beslissing heb ik sowieso de steun van mijn gezin.
Als ik dit hoofdstuk snel fsluit, kan ik ook verder met mijn leven. Anders blijf ik weer een tijd hangen.

Straks bespreek ik het nog een met de psychiater

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
charlie



Geregistreerd op: 11 Apr 2016
Berichten: 579

BerichtGeplaatst: 21-02-2017 17:20:22    Onderwerp: Gesprek met de psychiater Reageren met citaat
Na lang in de file gestaan te hebben, ben ik terug thuis.
Om 15u00 had ik een overleg met mijn behandelend arts.
Het onderwerp was mijn werk. Daarbij hebben we samen alle opties nog eens doorlopen.

De minnelijke schikking:
- Brengt financieel heel wat minder op.
- Ik zal nooit iets mogen zeggen over de aard en het verloop van de stopzetting van mijn contract, maar de tegenpartij ook niet.

+ Alles is snel achter de rug en ik verder met mijn leven.
+ beter naar mijn herstel toe.

Mij laten ontslaan:
- een eindeloze juridische strijd.
- iedereen wordt besmeurd.
- de wereld waarin ik werk is een kleine wereld, waar iedereen iedereen kent. Dus compromitteert het mijn toekomstige kansen op ander werk.
- de juridische strijd zal lang boven mijn hoofd hangen, ook als ik een ander werk ben hangt dit nog steeds boven mijn hoofd.

+ mag spreken en kan mijn gelijk halen.
+ financieel veel interessanter. Bij een onterecht ontslag (een reden waarvoor je bij een andere werkgever niet ontslagen zou worden), krijg je een jaar extra loon. En daar zou ik zeker voor gaan.
Alles is meteen

Maar wat ben ik ermee als ik er door een juridische strijd onderuit ga en herval. Dan ben ik veel meer kwijt dan ik gewonnen heb.
Bij een minnelijke schikking kan ik een goed verhaal ophangen, dat zeer dicht bij de waarheid is.

Dus bij de psychiater kom ik tot dezelfde conclusie:

De minnelijke schikking is de meest wijze oplossing, die op termijn de meeste kans heeft om vruchten af te werpen.

Een leuk gezegde, maar met veel waarheid dat ik vandaag vaan iemand hoorde. Ik maakt geen connecties met gelijk wie, dat zou misschien te ver gaan. Maar ik wil het wel opschrijven.

'Als je vecht met een varken, wordt je beiden vuil. Het enige verschil is dat het varken het prettig vind en jij niet'

Nu alles straks nog met mijn echtgenote bespreken.

Charlie
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
Marc



Geregistreerd op: 07 Jan 2013
Berichten: 42

BerichtGeplaatst: 22-02-2017 10:00:51    Onderwerp: Reageren met citaat
Hey Charlie !

Ik ben jaloers op je (op een goeie manier!): je doet het prima. Je neemt beslissingen die ik ook wil nemen. Op je werk weggaan is geen evidente zaak. Daar is moed voor nodig want tenslotte laat je een bekend gebied met zekerheden achter en stel je je open voor nieuwe dingen. Aangezien ik met dezelfde werk-gerelateerde beslomeringen bezig ben wilde vroeg ik me af of je al eens gepolst hebt bij de juridische dienst van de vakbond over wat een minnelijke schikking mogelijks voor gevolgen heeft inzake werkloosheidsvergoeding. Sowieso gaat de VDAB er vanuit dat de officiële ontslagperiode gerespecteerd wordt. Indien je overeenkomt met je werkgever minder te aanvaarden dan het wetttelijke dan kan je dus mogelijks een aantal maanden uitgesloten zijn van vergoedingen tot de wettelijke onstlagperiode voorbij is.

Ik heb de indruk dat je stevig op weg bent naar stabiele nuchterheid. Je hebt echt een sterk parcours afgelegd. Mijn nuchterheid is nog in zijn vroege dagen maar als ik je berichten lees dan schep ik er moed uit om ook door te zetten. Bedankt daarvoor !
Terug naar boven
Profiel bekijken Stuur privébericht
Nieuw onderwerp plaatsen   Reageren    SOS Nuchterheid // SOSNuchterheid Forum Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... 44, 45, 46 ... 52, 53, 54  Volgende
Pagina 45 van 54

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit subforum
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Je mag je berichten niet bewerken in dit subforum
Je mag je berichten niet verwijderen in dit subforum
Je mag niet stemmen in polls in dit subforum

Powered by phpBB and Andrew Charron
Maak snel, eenvoudig en gratis uw eigen forum: Gratis Forum